Πανελλήνιος Σύλλογος Χημικών Μηχανικών

Θέσεις του ΠΣΧΜ για την «Απλοποίηση της αδειοδότησης τεχνικών επαγγελματικών και μεταποιητικών δραστηριοτήτων και επιχειρηματικών πάρκων και άλλες διατάξεις»

Σκοπός της παρούσας επιστολής αποτελεί, η διατύπωση των ενστάσεων του Πανελληνίου Συλλόγου Χημικών Μηχανικών σχετικά με το Νόμο «Απλοποίηση της αδειοδότησης τεχνικών επαγγελματικών και μεταποιητικών δραστηριοτήτων και επιχειρηματικών πάρκων και άλλες διατάξεις»  που ψηφίστηκε στις 07/06/2011.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Χημικών Μηχανικών αποτελεί το Επιστημονικό, Ομοιοεπαγγελματικό Σωματείο, συλλογικό όργανο των Ελλήνων Διπλωματούχων Χημικών Μηχανικών και εκπροσωπεί περίπου 8.000 Χημικούς Μηχανικούς Πανελλαδικά.

Κατά τη δημόσια διαβούλευση του Σχεδίου Νόμου o Πανελλήνιος Σύλλογος Χημικών Μηχανικών και άλλοι συλλογικοί φορείς των Χημικών Μηχανικών ( Επιστημονική Επιτροπή Ειδικότητας Χημικών Μηχανικών της Αντιπροσωπείας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας αλλά και συνάδελφοι Χημικοί Μηχανικοί κατέθεσαν ενστάσεις για τις διατυπώσεις του Σχεδίου Νόμου που αφορούσαν την αδειοδότηση των τεχνικών επαγγελματικών δραστηριοτήτων και τον επιχειρούμενο αποκλεισμό των χημικών μηχανικών από την ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος μηχανικού στις τεχνικές εγκαταστάσεις που χαρακτηρίζονται ως χημικές, τόσο στην κείμενη νομοθεσία (ΠΔ 274/97) όσο και διεθνώς.

Οι ενστάσεις αυτές δεν ελήφθησαν υπόψη στο τελικό κείμενο του νόμου που ψηφίστηκε από την Βουλή. Εφόσον, σύμφωνα με τους συντάκτες του Νόμου, σκοπός είναι η απλοποίηση της αδειοδότησης τεχνικών επαγγελματικών δραστηριοτήτων και όχι η αλλαγή της επαγγελματικής νομοθεσίας που ισχύει σε ότι αφορά την κατά νόμο (6422/34) πρόσβαση Χημικών Μηχανικών στις επαγγελματικές δραστηριότητες στις οποίες αναφέρεται το παρόν νομοσχέδιο, θα έπρεπε η διατύπωση του νόμου να συμπεριλαμβάνει ρητά τις κείμενες διατάξεις περί Χημικών Μηχανικών στο βαθμό που το πράττει για τους διπλωματούχους μηχανολόγους, ηλεκτρολόγους, μηχανολόγους-ηλεκτρολόγους και ναυπηγούς μηχανικούς. 

Πιο συγκεκριμένα, στο Άρθρο 2, παράγραφος 2: «Ορισμός των επαγγελματικών δραστηριοτήτων», ο ορισμός ως έχει στο Νόμο, καλύπτει επαγγελματικές δραστηριότητες διπλωματούχων μηχανολόγων, διπλωματούχων ηλεκτρολόγων  μηχανικών, τεχνολόγων μηχανικών κ.λ.π. ενώ απουσιάζουν παντελώς οι Χημικοί Μηχανικοί ή Μηχανικοί Διεργασιών.

Στο  Άρθρο 3 «Πεδίο Εφαρμογής»  και σύμφωνα με τον ορισμό όλες οι εγκαταστάσεις είναι μηχανολογικές ή /και ηλεκτρολογικές. Στην παράγραφο 2 του άρθρου 3 ορίζεται ότι με Προεδρικό Διάταγμα θα καθορισθούν οι επί μέρους ειδικότητες, ομάδες και αντίστοιχες βαθμίδες επαγγελματικών προσόντων που θα απαιτούνται για τις προαναφερθείσες κατηγορίες επαγγελματικών δραστηριοτήτων. Με την παραπάνω διατύπωση καταργείται και διαγράφεται όλο το προϋφιστάμενο θεσμικό και νομοθετικό πλαίσιο για την κατηγοριοποίηση των τεχνικών εγκαταστάσεων καθώς και για τους κεκτημένους τα επαγγελματικά εφόδια για τη μελέτη, επίβλεψη και εγκατάσταση τους. (ΒΔ 24.11/17.12/1953, Β.Δ.16/17-3/1950, ΠΔ 274/1997 αλλά και Ν. 6422/1934).

Στο Άρθρο 5 παράγραφος. 10: ορίζεται ότι «Αν ο ενδιαφερόμενος ο οποίος προτίθεται να ασκήσει μία ή περισσότερες επαγγελματικές δραστηριότητες του άρθρου 3, εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 1 του ν. 6422/1934 ή οι προϋποθέσεις για την άσκηση των εν λόγω δραστηριοτήτων μπορεί να διαπιστωθούν αντικειμενικά, δεν υποχρεούται να εφοδιασθεί με την προβλεπόμενη στην παρ. 1 του άρθρου 4 άδεια, αλλά ακολουθείται η διαδικασία που ορίζεται κατωτέρω υπό 11.». Όπως προκύπτει από τη διάταξη αυτή, κατά την έννοια του Νόμου η ελεύθερη άσκηση του επαγγέλματος επιτρέπεται μόνον στους Μηχανολόγους και Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς καθώς και στους Ναυπηγούς. Τα άρθρα 4 και 6 του Ν. 6422/34 με τον τρόπο αυτό καταργούνται (χωρίς ρητή κατάργησή του πάντως). Οι Χημικοί Μηχανικοί και οι χημικές εγκαταστάσεις αγνοούνται πλήρως.

Με τον υπό κρίση Νόμο, όλες οι προβλεπόμενες σε αυτόν επαγγελματικές δραστηριότητες μεταφέρονται στις ειδικότητες των μηχανολόγων ηλεκτρολόγων για όλα τα είδη τεχνικών εγκαταστάσεων, καθ’υπέρβαση των ορισθέντων από τον Ν. 6422/34, ενώ ο καθορισμός των επαγγελματικών αρμοδιοτήτων του χημικού μηχανικού παραπέμπεται να ρυθμισθεί από νέο Προεδρικό Διάταγμα, κατά πλήρη αγνόηση του ΠΔ 274/97 και γενικώς των θεσπισμένων επαγγελματικών δικαιωμάτων.  

Οι ρυθμίσεις του υπό κρίση νόμου αντίκεινται τόσο στο άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος για την επαγγελματική ελευθερία, στο άρθρο 16 του Συντάγματος για την ανώτατη εκπαίδευση καθώς και στην Κοινοτική Νομοθεσία τη σχετική με την απελευθέρωση των επαγγελμάτων και συναφώς και στο Νόμο 3919/2011.

Η ειδικότητα του Χημικού Μηχανικού είναι η τέταρτη (από άποψη πλήθους) βασική ειδικότητα μηχανικού (Πολιτικός, Μηχανολόγος και Ηλεκτρολόγος είναι οι άλλες τρεις), στην Ελλάδα και διεθνώς. Ο Χημικός Μηχανικός ως επαγγελματίας, με βάση το διεθνές επαγγελματικό περίγραμμα της ISCO-88 και ΣΤΕΠ-92, αναλαμβάνει κύρια τεχνική ευθύνη για τη μελέτη (σχεδιασμό), κατασκευή, λειτουργία και συντήρηση χημικών εγκαταστάσεων.  Κύρια τεχνική ευθύνη σημαίνει ότι ως ελεύθερος επαγγελματίας αναλαμβάνει την ευθύνη έναντι του Πελάτη και της Πολιτείας σ’ αυτές τις επαγγελματικές δραστηριότητες, συνεργάζεται με άλλες ειδικότητες μηχανικών, όπως απαιτείται από τη φύση του ανατεθέντος έργου τηρώντας τον κώδικα επαγγελματικής δεοντολογίας, διευθύνει ομάδες μελέτης ή έργου, ή συνεργεία τεχνολόγων, τεχνιτών και χειριστών, ανάλογα με τη φύση της ανάθεσης.  Και το πράττει σύμφωνα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις της Πολιτείας όπου αυτό προβλέπεται (π.χ. συνυπογραφή ή συνευθύνη με άλλες ειδικότητες μηχανικών).  Ως στέλεχος επιχείρησης αναλαμβάνει αντίστοιχες ευθύνες έναντι του Εργοδότη ή της Πολιτείας, όπου αυτό προβλέπεται.

Με τον ψηφισθέντα από τη Βουλή Νόμο, όλες αυτές οι επαγγελματικές δραστηριότητες μεταφέρονται σε ορισμένες ειδικότητες μηχανικών για όλα τα είδη τεχνικών εγκαταστάσεων, ακόμη και σ’ αυτές που δεν υπήρχε πρόβλεψη στο Νόμο 6422/34 και ο καθορισμός των επαγγελματικών δραστηριοτήτων του Χημικού Μηχανικού, παραπέμπεται να καθοριστεί στα υπό έκδοση ΠΔ, προφανώς ως υποσύνολο του επαγγέλματος του χημικού μηχανικού, γεγονός που πρακτικά οδηγεί σε αποκλεισμό από την ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος και δημιουργία εμποδίων πρόσβασης στη μισθωτή εργασία.  Όμως αυτό αντιβαίνει προς την αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας του άρθρου 5 παρ.1 του Συντάγματος, όπως αυτή επανεπιβεβαιώθηκε και με το άρθρο 1 του Ν. 3919/2011.

Με βάση τα παραπάνω θεωρούμε ότι πρέπει να διορθωθούν άμεσα τα παραπάνω σημεία τα οποία θίγουν άμεσα τον κλάδο των Χημικών Μηχανικών καθώς και στα υπό έκδοση ΠΔ να καταστεί σαφής ο μη αποκλεισμός των συναδέλφων Χημικών Μηχανικών από την ελεύθερη άσκηση του επαγγέλματος.

Για το ΔΣ του ΠΣΧΜ ΤΚΔΜ

        Ο πρόεδρος

         Ν. Κάρναβος