Μικροζυθοποιία 2
Μικροζυθοποιία
…Χημική Μηχανική πριν από το πετρέλαιο
(Αρθρο Νο.2)
Στο άρθρο αυτού του τεύχους γίνεται συζήτηση για τα οικονομικά μεγέθη που περιλαμβάνονται σε ένα εγχείρημα όπως η μικροζυθοποιία. Παρόλο που στόχος της σειράς αυτών των άρθρων δεν είναι η επαγγελματική προσέγγιση στο αντικείμενο της ζυθοποιίας, αξίζει να έχει κανείς αντίληψη των επενδύσεων και εξόδων που περιλαμβάνει η ερασιτεχνική του δραστηριότητα. Συν τοις άλλοις, το feasibility study μιας χημικής διεργασίας αποτελεί πάντα ενδιαφέρον θέμα στον κύκλο μας.
Οι πληροφορίες που παρέχονται στη συνέχεια είναι, επί τω πλείστων, αναπαραγωγή πληροφοριών που συλλέχθηκε από το διαδίκτυο.
Ο όρος μικροζυθοποιείο (όχι νομικός όρος) χρησιμοποιείται, κατά κόρον, για μία επιχείρηση όταν πρόκειται για ζυθοποιείο που διαθέτει το προϊόν του αποκλειστικά στις εγκαταστάσεις του ή από τις εγκαταστάσεις του σε κλίμακα λιανικής, χωρίς να χρησιμοποιεί επωνυμία στη συσκευασία του προϊόντος.
Το νομικό καθεστώς για την αδειοδότηση και λειτουργία αυτού του είδους των ζυθοποιείων είναι διαφορετικό από ότι για τις κοινές βιομηχανίες παραγωγής μπύρας, για αυτό αποτελούν και ξεχωριστή κατηγορία. Στην Ελλάδα δεν συναντάται ευρέως αυτό το είδος επιχείρησης, ωστόσο στην Ευρώπη αλλά και στις Η.Π.Α. (τελευταία 20 χρόνια) μπορεί κανείς να βρει πολλά Hausbrauerei, huisbrouwerij, house-breweries ή micro-breweries.
Παρόλο που νομικά δεν συνεπάγεται αυτή η ανάγκη, γίνεται φανερό από την περιγραφή της επιχείρησης ότι πρόκειται για εστιατόριο που διαθέτει μπύρα ιδίας παραγωγής. Το αν θα επικρατήσει η φύση του εστιατορίου ή αυτή του ζυθοποιείου επαφίεται στον ιδιοκτήτη και στους πελάτες να το αναδείξουν.
Στη συνέχεια αυτού του άρθρου μπορεί κανείς να βρει εικόνες, πληροφορίες και συνδέσμους για ένα από τα ελάχιστα μικροζυθοποιεία της Ελλάδας και για αντίστοιχα μικροζυθοποιεία του εξωτερικού.
Σε αυτό το σημείο όμως παρατίθενται συνοπτικά τα αποτελέσματα του feasibility study ενός μικροζυθοποιείου του τύπου που περιγράφηκε παραπάνω. Ο πίνακας 1 συνοψίζει τα ετήσια και πιο απολαυστικά έξοδα της επιχείρησης.
Πίνακας 1. Λειτουργικά έξοδα
|
Κατηγορία Εξόδων |
Περιγραφή |
Κόστος €/100lt μπύρας |
|
Malt/Βύνη |
Κόστος ανά 100kg βύνης:150 Απαιτούμενη βύνη για 100 λίτρα μπύρας :18kg |
27,00 |
|
Hops/Λυκίσκος |
Κόστος ανά 100kg λυκίσκου:1300 Απαιτούμενη ποσότητα λυκίσκου για 100 λίτρα μπύρας :0,33kg |
4,00 |
|
Yeast/Μαγιά |
Κόστος ανά 100kg μαγιάς:110 Απαιτούμενη ποσότητα μαγιάς για 100 λίτρα μπύρας :0,05kg |
5,00 |
|
Water/Νερό |
Κόστος ανά 100m3 νερού:1000 Απαιτούμενη ποσότητα νερού για 100 λίτρα μπύρας :0,3m3 |
3,00 |
|
Energy/Ενέργεια |
Τιμή κατά προσέγγιση |
10,00 |
|
Maintenance/Συντήρηση |
Περιλαμβάνει τα έξοδα καθαρισμού, απολύμανσης, επισκευών |
6,00 |
|
Total/Σύνολο |
|
55,00 |
Στον πίνακα 2. συνοψίζονται τα πάγια έξοδα που εκτιμώνται στο σύνολο της εγκατάστασης και πολύ χοντρικά.
Πίνακας 2. Πάγια έξοδα τοζ τμήματος ζυθοποιίας
|
Κατηγορία Εξόδων |
Περιγραφή |
Κόστος € |
|
Μηχανολογικός εξοπλισμός για μονάδα παραγωγής 200m3/έτος |
|
600 000 |
|
Λοιπές επενδύσεις στις εγκαταστάσεις σχετικές με την παραγωγή μπύρας |
Υδραυλικά, απορρίμματα, ηλεκτρολογικά, θέρμανση, ψύξη κ.α. |
100 000 |
|
Σύνολο |
Πάγια έξοδα |
700 000 |
Ο πίνακας 3 περιλαμβάνει τα ετήσια έξοδα της επιχείρησης που σχετίζονται με το κόστος της επένδυσης και όχι με την παραγωγή της μπύρας.
Πίνακας 3. Ετήσια έξοδα κεφαλαίου και εγκαταστάσεων
|
Κατηγορία Εξόδων |
Περιγραφή |
Κόστος €/έτος |
|
Depreciation |
10% στο σύνολο της πάγιας επένδυσης |
70 000 |
|
Επιτόκιο |
7% θεωρώντας ως δάνειο το 50% της επένδυσης |
24 500 |
|
Κόστος ενοικίασης του χώρου |
Αποκλειστικά για το χώρο που θα χρησιμοποιείται για τη διεργασία παραγωγής (70m2) |
10 000 |
|
Εργατικά έξοδα |
Χοντρική προσέγγιση (1-2 εργαζόμενοι) |
100 000 |
|
Σύνολο |
ετήσια έξοδα |
204 500 |
Έχοντας αναλύσει κανείς τις κατηγορίες εξόδων που προκύπτουν και εκτιμήσει χοντρικά το σύνολο αυτών, μπαίνει στον πειρασμό να αναζητήσει το μέγεθος του οφέλους που θα μπορούσε να έχει μια τέτοια δραστηριότητα. Από την ίδια πηγή, το οικονομικό όφελος υπολογίζεται όπως συνοπτικά παρατίθεται στους πίνακες που ακολουθούν.
Αρχικά εκτιμάται κατά προσέγγιση η ποσότητα της μπύρας που μπορεί να πωληθεί στις/από τις εγκαταστάσεις του μικροζυθοποιείου. Υποθέτοντας χωρητικότητα 250 θέσεων που είναι πλήρεις 2 φορές ανά ημέρα λειτουργίας, κατανάλωση μπύρας 2,32lt/θέση και λειτουργία 350ημέρες/έτος υπολογίζεται ότι η κατανάλωση μπύρας μέσα στις εγκαταστάσεις θα είναι 200m3/έτος. Χοντρικά εκτιμάται ότι οι πωλήσεις από τις εγκαταστάσεις μπορούν να είναι 10% των παραπάνω. Τα έσοδα του μικροζυθοποιείου συνοψίζονται στον πίνακα 4.
Πίνακας 4. Ετήσια έσοδα
|
Κατηγορία Εσόδων |
Περιγραφή |
Κόστος €/έτος |
|
Κατανάλωση στις εγκαταστάσεις |
Τιμή μπύρας 3€/0,2lt |
3 000 000 |
|
Κατανάλωση μπύρας εκτός εγκαταστάσεων |
Τιμή μπύρας 3€/lt |
60 000 |
|
Κατανάλωση άλλων ποτών και τροφίμων |
Χοντρικά λαμβάνεται ίσο με τα έσοδα από τις πωλήσεις μπύρας |
3 000 000 |
|
Σύνολο |
ετήσια έξοδα |
6 060 000 |
Τα έσοδα, τα έξοδα και κάποιες επιπλέον τιμές φόρων για την παραγωγή και εμπορία αλκοόλ συνοψίζονται στον πίνακα 5, ώστε να προκύψει και η συνολική εικόνα της επένδυσης. Οι τιμές αναφέρονται σε μικροζυθοποιείο δυναμικότητας 220m3 μπύρας/έτος, χωρητικότητας 250 θέσεων με πληρότητα 2 φορές τη χωρητικότητα ανά ημέρα (500 πελάτες/ημέρα) και πρόγραμμα λειτουργίας 350 ημερών/έτος.
Πίνακας 5Α. Στοιχεία βιωσιμότητας για το τμήμα παραγωγής μπύρας ειδικά
|
Κατηγορία |
Περιγραφή |
Αξία € |
|
Έσοδα ανά πελάτη/θέση |
Τιμή μπύρας 3€/0,2lt |
35/70 |
|
Έσοδα ανά έτος |
Περιλαμβάνοντας και κατανάλωση εκτός ζυθοποιείου |
3 060 000 |
|
Κόστος πρώτων υλών |
|
121 000 |
|
Κόστος υπαλλήλων |
(Προσεγγιστικά 25% των εσόδων) |
765 000 |
|
Λοιπά έξοδα |
(Προσεγγιστικά 10% των εσόδων) |
306 000 |
|
Φόρος διάθεσης μπύρας |
(Προσεγγιστικά 1% των εσόδων) |
30 600 |
|
Έξοδα κεφαλαίου |
|
24 500 |
|
Depreciation |
|
70 000 |
|
Συνολικά έξοδα |
ανά έτος |
1 317 100 |
|
Κέρδος προ φόρων |
ανά έτος |
1 742 900 |
Πίνακας 5Β. Στοιχεία βιωσιμότητας για το σύνολο της επένδυσης
|
Κατηγορία |
Περιγραφή |
Αξία € |
|
Έσοδα ανά πελάτη/θέση |
Τιμή μπύρας 3€/0,2lt |
35/70 |
|
Έσοδα ανά έτος |
(50% μπύρα, 50% λοιπά) |
6 060 000 |
|
Κόστος πρώτων υλών |
(Προσεγγιστικά 25% των εσόδων) |
1 565 000 |
|
Κόστος υπαλλήλων |
(Προσεγγιστικά 28% των εσόδων) |
1 696 800 |
|
Λοιπά έξοδα |
(Προσεγγιστικά 10% των εσόδων) |
606 000 |
|
Συνολικά έξοδα |
ανά έτος |
3 867 800 |
|
Κέρδος προ φόρων |
ανά έτος |
2 192 200 |
|
Έξοδα κεφαλαίου |
|
24 500 |
|
Depreciation |
|
70 000 |
Η παραπάνω ανάλυση βρίσκεται ελεύθερα στο διαδίκτυο στην ιστοσελίδα
Τα αποτελέσματα της ανάλυσης που προηγήθηκε κλίνουν σαφώς προς την αισιόδοξη πλευράς της οικονομικής εκτίμησης. Γεγονός αναμενόμενο, καθώς οι υπεύθυνοι της ιστοσελίδας θέλουν να προωθήσουν τη δραστηριοποίηση εταιρειών στο χώρο αυτό προς όφελος των υπηρεσιών που παρέχουν οι ίδιοι.
Πολύ εύστοχη παρατήρηση κλείνοντας την ανάλυση βιωσιμότητας ενός μικροζυθοποιείου βρίσκει κανείς διαβάζοντας το άρθρο έμπειρου ζυθοποιού στην ιστοσελίδα :
http://brewingtechniques.com/library/backissues/issue6.2/diebolt.html
Σύμφωνα λοιπόν με τον Mark Dielbot, δεν πρέπει κανείς παρασυρόμενος από την αδυναμία του στη ζυθοποιία να αγνοήσει ότι το μικροζυθοποιείο είναι πρώτα εστιατόριο. Κατά συνέπεια υπάρχουν ποιοτικές παράμετροι, όπως τοποθεσία, πελατειακό κοινό κ.ά. που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι προβλεπόμενες πωλήσεις του ζυθοποιείου.
Σε αυτό το σημείο μπορούμε να γνωρίσουμε κάποια μικροζυθοποιεία που έχοντας πιθανότατα συμβουλευτεί μια αντίστοιχη μελέτη με αυτή που προηγήθηκε καταφέρνουν και με καλή επιλογή των ποιοτικών παραμέτρων που απαιτούνται καταφέρνουν να είναι σε λειτουργία εδώ και πολλά χρόνια. Στην Ελλάδα λοιπόν, είναι γνωστό το μικροζυθοποιείο με την επωνυμία “Craft”. Το περιβάλλον ενός εστιατορίου – ζυθοποιείου γίνεται επίσης αντιληπτό μέσα από τις φωτογραφίες και τις πληροφορίες των ιστοσελίδων.
Στις φωτογραφίες που ακολουθούν μπορεί να δει κανείς τις σχετικές διαστάσεις των δοχείων που χρησιμοποιούνται σε αυτήν την κλίμακα ζυθοποιίας. Κάποια όργανα μέτρησης της ροής και της θερμοκρασίας είναι επίσης φανερά.
|
|
Όπως έχει ήδη αναφερθεί, το φαινόμενο της μικροζυθοποιίας είναι περισσότερο διαδεδομένο στην Ευρώπη. Τουλάχιστο σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία και το Βέλγιο μπορεί κανείς να επισκεφθεί εστιατόρια αυτού του είδους σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Ενδεικτικά δίνονται οι διευθύνσεις μικροζυθοποιείων που είχα την τύχη να επισκεφθώ.
Stadskasteel Oudaen
http://www.oudaen.nl/
Θα το βρει κανείς στην οδό Oudegracht 99 στην πανέμορφη Ουτρέχτη, στο κέντρο της Ολλανδίας.
Buxtehuder Brauhaus
http://www.buxtehuder-brauhaus.de/
Θα το βρει κανείς στο Buxtehude, ένα χωριό-προάστιο του Αμβούργου, στη Γερμανία.
Harburger Engelbräu Inh. Konstantinos Englezas
Ιστοσελίδα δεν υπάρχει, αλλά αν βρεθεί κανείς στο Harburg, λίγο έξω από το Αμβούργο, μπορεί να ψάξει την οδό Lüneburger Tor. Στο Νο.8 βρίσκεται το εστιατόριο με τα δοχεία του και τους ζυμωτές του.
Περιηγούμενος στις ιστοσελίδες αυτών των εταιριών, μπορεί κανείς να εντοπίσει πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Αξιοπρόσεκτη είναι η κοινή τακτική να παρέχεται μπύρα εκτός εστιατορίου και μάλιστα σε φιάλες ειδικά κατασκευασμένες για το εστιατόριο, διαφορετικές από τις κοινές του εμπορίου τόσο σε εμφάνιση όσο και σε μέγεθος.
Επίσης, ιδιαίτερης μνείας αξίζει το γεγονός ότι πολλά από τα ζυθοποιεία αυτού του τύπου παράγουν εποχικές μπύρες. Το είδος της μπύρας εξαρτάται από την εποχή που παράγεται η πρώτη ύλη και το τελικό προϊόν δεν είναι διαθέσιμο καθόλη τη διάρκεια του έτους. Περισσότερα όμως για αυτά τα ιδιαίτερα είδη μπύρας θα εξετάσουμε σε επόμενα τεύχη, οπότε και θα αναλυθούν οι παράγοντες που επηρεάζουν τη γεύση, αυτοί που καθορίζουν τον τύπο και άλλα ενδιαφέροντα.
Διαβάστε το επόμενο άρθρο για να μάθετε:
Ποια είναι η κύρια πρώτη ύλη για την παρασκευή της μπύρας!
Σε ποιες περιοχές είναι πλέον διαθέσιμη!
Πως μπορεί ένας ερασιτέχνης να προμηθευτεί την πρώτη ύλη! Την πουλάει το μπακάλικο?
Καθώς επίσης και πόσες θερμίδες έχει ένα μπουκάλι μπύρας, καταρρίπτοντας το μύθο του παχυντικού ποτού!
eΔελτίο ΠΣΧΜ/ΤΚΔΜ: Τεύχος 02 Σεπτέμβριος 2009
Αρθρογράφος: Κυριάκος Θεοδοσιάδης
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ε. Κακοσίμος
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|









Σχόλια
Υπάρχει κάποιος περιορισμός στην κατασκευή βραστήρα από χαλκό του δοχείου και ηλεκτρικής αντίστασης απο χαλκό?Γενικά ερωτώ αν είναι αποδεκτό το υλικό χαλκός καθως έχω τη δυνατότητα να το κατασκευάσω μόνος μου ένα δοχείο περίπου 50 λίτρων ενώ αντίθετα με το ανοξείδωτο 316? υστερώ σε εξοπλισμό και εμπειρία.Βλέποντας φωτογραφίες απο παλαιές ζυθοποιίας ο χαλκός είναι κυρίαρχος,αλλά δεν είμαι σίγουρος.
Ευχαριστώ και συγχαρητήρια για τα πολύ ενδιαφέροντα (ακόμη και για εμένα που δεν είμαι χημικός) δελτία.
συγχαρητήρια για την ενασχόλησή σου με αυτό το τόσο απολαυστικό hobby και καλή επιτυχία με το τόλμημά σου.
Όσον αφόρα την ερώτησή σου:
Υπάρχει κάποιος περιορισμός στην κατασκευή βραστήρα από χαλκό του δοχείου και ηλεκτρικής αντίστασης από χαλκό?
Πολύ καλή ερώτηση σου τόσο από επιστημονικής όσο και από πρακτικής άποψης. Εν’ ολίγοις και χωρίς να είμαι ο απόλυτα ειδικός στον τομέα θα έλεγα ότι δεν υπάρχει περιορισμός στο να χρησιμοποιήσεις χαλκό για την κατασκευή του βραστήρα και είσαι από τους τυχερούς που έχουν πρόσβαση σε τέτοια υλικά και, υποθέτω, σε μηχανισμούς επεξεργασίας τους.
Επειδή όμως το θέμα είναι αρκετά δημοφιλές, ιδιαίτερα αν συμπεριλάβει κανείς στην ανάλυση και το υλικό για την κατασκευή του ζυμωποιητή/fermentor, θα μου επιτρέψεις να προσθέσω κάποιες λεπτομέρειες στην απάντησή μου.
Η αμφισβήτηση της χρήσης χαλκού έρχεται μόνο σε αντιπαράθεση με το ανοξείδωτο μέταλλο/ατσάλι και αυτό γιατί ο κοινός/σκέτος χαλκός δεν είναι ανοξείδωτος και κατά συνέπεια, υπό κάποιες συνθήκες, μπορεί να σκουριάσει απειλώντας με προσμείξεις το διάλυμα που περιέχεται στο δοχείο. Το ανοξείδωτο μέταλλο είναι σχετικά μοντέρνο και επειδή είναι και ακριβό είναι δύσκολο για παλιές εγκαταστάσεις να αντικαταστήσουν τον εξοπλισμό τους.
Ωστόσο οι συνθήκες οξείδωσης του χαλκού δεν είναι τόσο ήπιες όσο οι συνθήκες που περιλαμβάνει η διαδικασία παρασκευής μπύρας. Χρησιμοποιώντας το pΗ του διαλύματος ως το βασικό κριτήριο για να εξετάσουμε πόσο πιθανή/έντονη θα είναι η οξείδωση του μετάλλου, συμπεραίνουμε ότι το στάδιο του βρασμού είναι σχετικά ακίνδυνο καθώς η τιμή του είναι ακόμα υψηλή. Στο στάδιο της ζύμωσης η τιμή του pH του διαλύματος λαμβάνει τη μικρότερη τιμής της (πιο όξινο) και σε συνδυασμό με το μεγάλο χρόνο παραμονής του διαλύματος στο δοχείο ζύμωσης ο βαθμός οξείδωσης μπορεί να είναι “ουσιαστικός”. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, υπάρχει μια αντίληψη ότι τα προϊόντα της οξείδωσης του χαλκού βοηθούν στη ζύμωση των ζαχάρων σε αλκοόλ. Αυτό ακούγεται πιο έντονα για την οξείδωση του κρασιού.
Ανεξάρτητα της ενδεχόμενα επιβλαβής δράσης της οξείδωσης του χαλκού στο διάλυμα, υπάρχει και η πτυχή της σταδιακής αλλοίωσης/καταστροφής του δοχείου. Αν πράγματι συμβαίνει οξείδωση, ακόμα και αν δεν είναι επικίνδυνη για το διάλυμα, μετά από έντονη ή μακροχρόνια χρήση του εξοπλισμού η φθορά θα τον καταστήσει άχρηστο. Ένας από τους λόγους που οι καινούριες εγκαταστάσεις χρησιμοποιούν ανοξείδωτα υλικά. Και για αυτή την πτυχή όμως δεν είναι απόλυτα τα πράγματα, καθώς υπάρχει και η δυνατότητα ενίσχυσης του μετάλλου με επιστρώσεις από ανοξείδωτα υλικά ή προστατευτικές ουσίες. Ωστόσο, όπως ανέφερα και στην αρχή, ιδιαίτερα για την περίπτωση του βραστήρα και ιδιαίτερα σε επίπεδο μικροζυθοποιίας και ακόμα πιο πολύ εφόσον έχεις πρόσβαση σε χαλκό θα σου έδινα το “go ahead” να το φτιάξεις και να μου στείλεις και φωτογραφίες. Σκέφτεσαι να ενσωματώσεις μετρητικό θερμοκρασίας;
Ένας σύνδεσμος όπου περιγράφεται μια διαδικασία για την κατασκευή χάλκινου fermentor ίσως σου φανεί ενδιαφέρον http://hbd.org/brewniversity/engineering/conical/
ή ένας σύνδεσμος για αγορά αλοιφής προστασίας του χαλκού http://www.soundspecialtycoatings.com/brewcoat-info.htm
Φιλικά
Κυριάκος
Τροφοδοσία RSS για τα σχόλια αυτού του άρθρου.